HappiinesS**
เรื่องของความรู้สึกที่มันสับสนไปมาๆ
อิอิ
ไม่อยากบอกตัวเองเลยว่ากำลังแอบชอบคนคนนึงอ่ะ
อ๊ายยๆๆ
คนคนนี้ เป็น เพื่อนที่ก็สนิทกันอยู่นะ
ไปเรียน Eng ก็ไปเรียนด้วยกัน
ทั้งที่มันก็มีเพื่อนผู้ชายนะ แต่มันก็เลือกที่จะเดินไปด้วยกันกับ เรา และเพื่อนอีกคน (จิน)
อาจจะเข้าข้างตัวเองไปนิดหน่อยนะ แต่ก็รู้สึกว่ามันก็ให้ความสำคัญกะเราอยู่พอสมควร อิอิ
อ้ออ ลืมบอกไป ว่า "มัน" ที่กล่าวมาทั้งหมด
ชื่อ "เอิน" ชื่อเหมือนหญิงสาวเนอะ ^^
เอาเป็นว่าอยากเล่าตั้งแต่เริ่มแรกเลยนะ
อัดอั้นมากมายอ่ะ
v
v
v
>> ReadMore
หลายอาทิดก่อนไป Robinson กับ ฝน แล้วก็ ฝน มา
ฝนทั้งสองคนเป็นเพื่อนใหม่ที่รู้จักกันที่เชียงใหม่นี่เอง
ฝนคนที่ 1 เป็นรูมเมทที่แสนน่ารักของเราเอง
ภูมิลำเนา จ.ตาก
ฝนคนที่ 2 เป็นเพื่อนของฝนคนที่ 1 มาจากโรงเรียนเดียวกัน แต่อยู่ห้องถัดไปอีกสองห้อง
ภูมิลำเนา จ.ตาก
และแล้วเราทั้งสามคนก็ได้บังเอิญมาพบกันนนนนนนนน~
เรานั้นเราไปกิน shabushi กัน
มีรูปมาด้วย>>
หม้อด้านนี้ของกุ๊กกิ๊กนะค่ะ >>>
<<< หม้อด้านนี้ของ ฝนทั้งสองคน
และแล้วก็ไม่ลืมแอ๊บแบ๊วระหว่างกินนะค่ะ ฮ่าๆๆ ^^ 
หลังจากอิ่มหน่ำสำราญกันมาจาก shabushi แล้วเราก็มาผลาญเงินต่อด้วยการดูหนัง !!
เราตกลงใจที่จะดู G.I.JOE ซึ่งเราคิดถูก มันสนุกมากๆๆๆๆๆ
ใครที่ไม่ได้ดูต้องเสียดายอย่างสุดซึ้ง ^^
แต่ก่อนที่เราจะเข้าไปดูหนัง ก็ต้องไม่ทิ้งความเป็นวัยรุ่นยุคนี้ นั่นคือ !!
ถ่ายรูปปป >>
สุดท้ายนี้มีอะไรจะอวดๆ ^^
ฝนคนที่ 1 เป็นคนทำผมเก่งมากมายเลยล่ะ
เลยขอร้องให้เค้าลองถักเปียให้ดู
ถักเก่งมากๆๆๆๆ >_< เลยเอารูปมาโชว์
ออกมาเกาหลีสุดๆ (รูปแอบ X นิสสนึง อิอิ ^^ )
จบแล้ววว ^^
ปล. การอัพครั้งนี้นานมากๆๆ เพราะต้องอัพไปแต่งรูปไปด้วย
ปลล. but now หิวข้าวววว !!!
ปลลล. กำลังลังเลหลายๆเรื่องเลย TT__TT
หลังจากสัปดาห์แห่งการสอบจบไป!!
ก็เรียนรู้ว่าคำว่าดรอปสำคัญกับชีวิตมากกกๆๆ
ไล่มาตั้งแต่ ฟิ แคล ดอร์อิ๊ง แมททีเรี้ยลล เจนร้อย แล้วยังเหลือแลปฟิ อีกตัวซึ่งอนาคตคงไม่ต่างกัน
ยังไม่มีวิชาไหนทำได้เลยล่ะ
หนูอยากร้องไห้~~~ ฮื่อๆๆ
หลายวันก่อนน่ะ
แม่โทมา !! (ฃึ่งก็โทมาทู้กกกวัน)
แต่ที่แปลกกว่านั้นนนนน....
แม่พูดประมาณว่า
"ไม่อยากให้เครียด "
"เปลี่ยนคณะก็ได้นะ"
"ตัวไหนไม่ไหวก็ดรอปนะ ไม่ต้องจบสี่ปีหรอก"
งงค่ะ !!
อารายของเทอย่ะเนี้ยยย
อยู่ๆก็แบบมาแนวนี้
แล้วยังพูดอีกว่า
"ที่แม่บอกว่าต้องเรียนได้น่ะ ตอนนี้แม่เปลี่ยนใจแล้วนะ กลัวกิ๊กจะฝืนใจเกินไปรึเปล่า"
แต่ก็รู้สึกสบายใจขึ้นนะ
รู้สึกว่าเค้าเข้าใจอ่ะ ไม่กดดัน
แต่ตัวเองกลับคิดว่า
ถ้าวิศวะยังเรียนไม่ได้ เรียนอารายก็คงไม่รอดหรอกมั๊งงงง
คณะไหนๆก็เรียนยากทั้งงนั้นแหล่ะ
.............
THX**
แม่
- ที่เข้าใจนะ
เจ๊ปุ๋ม
- โทมาให้กำลังใจ
อีเหี่ยวและครอบครัว
- ที่วันนี้พาไปเลี้ยงข้าวและไอติม iberry
เกมส์
- ที่ให้ยืมคอมเล่น อิอิ
ปูเปรี้ยวววว
- ที่กำลังมีคนที่ชอบ (ไม่เกี่ยว)
- ที่มาเม้นท์ให้ทุกที อิอิ
ตอนเช้ามีสอบแคล เป็นแบบไม่เก็บคะแนนนะ
ยากสัด!!...
ให้ตายเหอะ... นับคะแนนดูแล้ว ได้เกิน 30 มาเตะกันทื่เชียงใหม่ได้เลยอ่ะ
อิอิ
แต่ประเด็นมันคือตอนเย็นตางหาก !!!
โหะๆๆๆ
SOFT BALL HEY!!!!
พี่ๆที่ชมรมเค้านัดไปเลี้ยงกัน
ตอนแรกๆนึกว่าไปกินๆๆ แล้วกลับหอก่อน 4 ทุ่ม (หอจาปิดอ่า)
แต่พอไปถึงปั๊บก็ได้รู้ความจริงว่า....
"น้องไม่ได้กลับหรอก นอนบ้านพี่เมเลย"
"ไปทำไรมั่งคะพี่ ทั้งคืนเลยเนี้ยนะ"
"เด๋วก็รู้คัฟ"
แล้วเราก็ต้องไปกับพวกพี่เค้า (ซึ่งคนเยอะมากกอ่ะ)
ปี 1 ผู้หญิง ไป 15 คน
ผู้ชายไปกี่คนไม่รู้ รู้แค่ครบ !! (ตอนนัดมันมาซ้อมไม่เคยครบนะ ทีเรื่องแบบนี้มาซ้าพร้อมเพรียง !!)
และแล้วเราก็เดินทางด้วยรถเล็กๆน้อยๆมากมาย (รถยนต์นะ)
บ้านพี่เมไกลสุดตรีนเลยค่ะพี่น้อง !!
นั่งรถจากมอไปประมาณ ครึ่งชั่วโมง หลงทางอีก 10 นาที
ชีวิตต้องสู้จริงๆ
พอไปถึงที่ปั๊บก็จัดโต๊ะให้พี่นายช่าง
จัดเสื่อให้เด็กปี 1 เสริฟข้าวเสริฟน้ำให้พี่ๆ
จนเวลาล่วงเลยมาประมาณ 3 ทุ่ม
พี่นอร์ท (ประธานชมรมปี 3)
ก็พูดว่า "กินได้แล้วครับ"
ทุกคนบ่นในใจ "ซักทีเถอะ !! หิวจนจากินหัวคนข้างๆแล้ว"
พอกินเสร็จก็ได้เวลาแจกน้ำแดง (เหล้า+น้ำแดง)
>> ReadMore
ชีวิตเฟรชชี้ของที่นี่ลำบากกว่าที่คิดเอาไว้เยอะมากๆ
ตั้งแต่การเข้าห้องเชียร์ที่หนักสุดๆ
จนถึงการนัดซ้อมของชมรมที่ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่าเลย
ปัจจุบันต้องตื่นตี5 ครึ่ง กลับเข้าหออีกทีก็ เกือบๆ 4 ทุ่ม หอปิดพอดี
ไม่มีสิทธิ์ได้เห็นความเจริญภายนอกเลย
เหนื่อยสายตัวแทบขาดทุกๆวัน
อ่อนล้า เหนื่อยใจ
หมดกำลังใจลงไปทุกที
แต่เรื่องดีก็มีหลายอย่างมากๆเลย
เรารักเพื่อน เรารักคณะ เรามีความเป็นโซตัสในหัวใจ และรู้สึกภูมิใจกับความเป็นเราเหลือเกิน
ขึ้นดอยเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน
แม้ไม่ได้วิ่งกับเพื่อนๆ
แต่ก็รู้สึกดีไปด้วยเหมือนกัน
วันนี้ไม่มีแรงจะพูดเล่นๆ ไม่มีแรงจะเล่าเรื่องมากมาย
แต่อยากให้บล็อคนี้ได้บันทึกช่วงความรู้สึกนี้เอาไว้
แล้วไว้ถ้าว่าง (ซึ่งหาได้ยากสุดๆ)
จะมาขยายความเรื่องราวอีกรอบ
คิดถึงแม่
คิดถึงบ้าน
คิดถึงเพื่อนๆ
คิดถึงความสบาย
คิดถึงความเป็นส่วนตัว
*
*
*












